ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ

ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΘΕΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

Η Ευλογημένη Emilia Bicchieri

(3 Μαΐου 1238 - 3 Μαΐου 1314,

γιορτή 3 Μαΐου), ιδρυτής του

Δομινικανού Τάγματος που πά-

ντα έτρεφε μια μεγάλη αγάπη

για τη Θεία Ευχαριστία, μια

μέρα καθώς φρόντιζε μια μο-

ναχή που ήταν άρρωστη, έχα-

σε την αίσθηση του χρόνου και

έφτασε στο τέλος της Θείας

Λειτουργίας με αποτέλεσμα να

χάσει τη Θεία Κοινωνία. Τότε,

άρχισε να εκφράζει την μετα-

μέλειά της στον Ιησού επειδή

δεν κατάφερε να Τον δεχτεί,

και τότε ένας Άγγελος εμφανί-

στηκε μπροστά της από θαύ-

μα και της προσέφερε τη Θεία

Κοινωνία!

Ο Ευλογημένος Θωμάς από το

Κόρι (4 Ιουνίου 1655 - 11 Ιανου-

αρίου 1729, γιορτή 11-1), σε ηλι-

κία 22 ετών, εισήλθε στο Φρα-

γκισκανικό Τάγμα των Ταπεινών

Μοναχών, στο μοναστήρι της

Υπεραγίας Τριάδος στο Ορβιέ-

το (Ιταλία), ως μοναχός Θωμάς.

Στην διάρκεια της αποστολής

του, διακρίθηκε για την υποδειγ-

ματική άσκηση των χριστιανι-

κών αρετών του. Πολλές φορές

κατά τη διάρκεια της Λειτουρ-

γίας, είχε διάφορα οράματα του

Βρέφους Ιησού.

Η Τζιουλιάνα Φαλκονιέρι (γιορτή 19-6), ήταν πάντα η

πιο πιστή και αφοσιωμένη στην Θεία Ευχαριστία. Τις

τελευταίες μέρες της ζωής της, εξαιτίας μιας στομαχι-

κής πάθησης που την είχε ήδη ταλαιπωρήσει για πολύ

καιρό και γινόταν όλο και πιο σοβαρή, δεν μπορούσε

να λάβει τη Θεία Κοινωνία. Πριν τον θάνατό της το

1341, ζήτησε να τοποθετηθεί ένα κομμάτι από Ευλο-

γημένο Άρτο πάνω στο στήθος της που, ενώ απήγ-

γειλε μια προσευχή, εξαφανίστηκε και χαράχτηκε ένα

μωβ σημάδι, σαν σφραγίδα. Ανακηρύχτηκε Ευλογη-

μένη το 1678 και αγιοποιήθηκε το 1737.

Μια μέρα, η Αγία Λουκία Φιλιππίνι (13-1-1672,

25-3-1732, γιορτή 25 Μαρτίου), πήγαινε στη πόλη

Πιτιλιάνο κοντά στο Γκροσέτο, στην Ιταλία, για

να επιβλέψει μια σχολή τεχνιτών που είχε ιδρύσει.

Πρώτα όμως, σταμάτησε στην εκκλησία των Φρα-

γκισκανών Μοναχών για να παρακολουθήσει τη

Θεία Λειτουργία. Τόσο μεγάλη ήταν η επιθυμία της

Λουκίας να λάβει τον Ιησού στη Θεία Ευχαριστία,

που ο Κύριος ήθελε να την ανταμείψει μ’ ένα Θαύ-

μα. Όταν ο ιερέας χώρισε το Ευλογημένο Ψωμί στα

δυο για να τοποθετήσει ένα μικρό κομμάτι στο δι-

σκοπότηρο, αυτό το κομματάκι ξέφυγε από το χέρι

του και πέταξε στον αέρα με ηλιαχτίδες και στάθη-

κε στη γλώσσα της μελλοντικής Αγίας. Σήμερα, ο

Ναός όπου έγινε το Θαύμα της Ευχαριστίας φροντί-

ζεται από τις Μοναχές Φιλιππίνες.

Η Ευλογημένη Imelda Lambertini (1322-1333, γιορτή 13

Μαΐου), από παιδική ηλικία, είχε δείξει μεγάλη αγάπη για

τον Ιησού και την Ευχαριστία, αλλά ο ιερέας της θύμι-

σε ότι μπορούσε να κοινωνήσει μόνο όταν θα γινόταν 14

ετών. Παρόλα αυτά στις 12 Μαΐου του 1333 (Αγρυπνία

της Ανάληψης), παρευρέθηκε στην Θεία Λειτουργία για

να μεταλάβει τη Θεία Κοινωνία. Ο ιερέας την αγνόησε

εντελώς, αλλά ο Ιησούς ευχήθηκε να πραγματοποιηθεί

η επιθυμία της μικρής Ιμέλδα. Ένα κομμάτι από τον Ευ-

λογημένο Άρτο που ακτινοβολούσε φως πέταξε μπροστά

στην Ιμέλδα. Αφού έλαβε το Σώμα του Χριστού, η αγνή

ψυχή της πέταξε κατευθείαν στον ουρανό. Η Ευλογημένη

Imelda είναι προστάτιδα των Πρώτων Κοινωνιών.

Ο Ευλογημένος Τζάκομο ντα Μοντιέρι (1213-1289, γιορτή 27 Ιου-

λίου), έζησε για πολλά χρόνια τρώγοντας μόνο τη Θεία Ευχαριστία.

Ο ίδιος ο Ιησούς τού προσέφερε τη Θεία Κοινωνία σε διάφορες

περιστάσεις. Ένας ζωγράφος των αρχών του 16

ου

αιώνα απεικόνισε

το θαύμα σε μια πολύ καλή αναλογική εικόνα στην οποία ο Ιησούς

φαίνεται να κοινωνεί τον Ευλογημένο Ιάκωβο.

H Αγία Μαρία Φραγκίσκα των Πέ-

ντε Πληγών (6-10-1715, 7-10-1791,

γιορτή 6 Οκτωβρίου), τα τελευταία

χρόνια της ζωής της, δεν μπορούσε

να συμμετέχει στη Θεία Λειτουρ-

γία λόγω μιας σοβαρής ασθένειας

που την είχε αφήσει κατάκοιτη στο

κρεβάτι. Υπήρχαν πολλές στιγμές

όπου κάποιοι από τους ιερείς, ιδι-

αίτερα ο Πατέρας Bianchi, είδε ένα

σωματίδιο του Ευλογημένου Άρτου

και μια μικρή ποσότητα του Ευλο-

γημένου Κρασιού να εξαφανίζεται

κατά την διάρκεια της Θείας Κοι-

νωνίας: ήταν ο Φύλακας Άγγελος

του Αγίου που της έφερε τη Θεία

Κοινωνία.

Ο Άγιος Μπερνάρδος (1090-

1153, γιορτή 20 Αυγούστου)

απελευθερώνει μια γυναίκα από

το κακό με την Θεία Ευχαρι-

στία (Μουσείο Hieron).

Ο Άγιος Μποναβεντούρας

(1221-1274, γιορτή 15 Ιουλίου)

που λαμβάνει τη Θεία Κοινω-

νία από το χέρι ενός Αγγέλου

(Μουσείο, Hieron).

Ο Άγιος Σεκούνδος του Άστι,

Ιταλία (γιορτή 29 Μαρτίου),

πριν πεθάνει, λαμβάνει τη Θεία

Κοινωνία από ένα περιστέρι

(Μουσείο Hieron).

Στον πίνακα, μια από τις θαυματουργικές Θείες Κοινωνίες του Αγίου

Ιερωνύμου (347 Δαλματία - 420 Βηθλεέμ, γιορτή 30/9).

Σε παλαιότερες εποχές, η ηλικία

των οκτώ ετών θεωρούνταν πολύ

μικρή για να λάβει κάποιος τη

Θεία Ευχαριστία. Ο Άγιος Ζεράρ-

ντ Magella (6-4-1726, 16-10-1755,

γιορτή 16 Οκτωβρίου), δεν μπο-

ρούσε να το αποδεχτεί. Έκλαιγε με

τέτοια απόγνωση που ο Παράδει-

σος συγκινήθηκε. Ένα βράδυ, ο Άγ.

Αρχάγγελος Μιχαήλ τον πλησίασε,

τοποθέτησε ένα κομμάτι από Ευλο-

γημένο Ψωμί στη γλώσσα του σαν

αυτό που ο ιερέας είχε αρνηθεί να

του δώσει και εξαφανίστηκε. Το

επόμενο πρωί, χαρούμενος και θρι-

αμβευτής, ο Ζεράρντ εξομολόγησε

ότι «μπορεί ο ιερέας να μου αρνή-

θηκε τη Θεία Κοινωνία, αλλά χθες

το βράδυ ο Αρχάγγελος Μιχαήλ μού

την προσέφερε».